Alessandro Casetti

De Italiaanse muzikant en kunstenaar Alessandro Casetti (Bagno di Romagna, 1981) verbeeldt met zijn kleurrijke schilderijen metaforisch alle emotionele processen die binnen en buiten ons eigen lichaam plaatsvinden, via de huid. Een huid die, als een geografische kaart, de onontdekte breedtegraden van ons meest intieme en diepe innerlijke zelf vertelt.

Na zijn afstuderen aan het Istituto d'Arte in Sansepolcro, Arezzo, ging hij naar de kunstacademie van Florence, waar hij een jaar studeerde.

Hij experimenteerde met verschillende schildertechnieken, wat zijn vaardigheden verfijnde en, door constant onderzoek, aanmoedigde om de rijke wereld van de figuratieve kunsten verder te verkennen. Muziek gaat hand in hand met kunst en vertegenwoordigt een fossiele brandstof die zijn creativiteit voortdurend voedt.

Om zijn werk te creëren, gebruikt hij industriële verf, voornamelijk verf op waterbasis en terpentinebasis, die hij via zwaartekracht op hout of canvas aanbrengt. Door het op de drager te laten drogen, nemen de kleuren verschillende vormen en texturen aan, ze worden dikker, barsten en creëren het effect van craquelé. Het werk gaat daardoor leven. Het effect is als iets oneindig groots of oneindig kleins voor je hebben; een satellietbeeld van een planeet, de scheuren in uitgedroogde aarde, fossielen van oude meren, of misschien, aan de andere kant van het spectrum, de langzame voortgang van schimmel gezien door een microscoop. De macrokosmos en de microkosmos gaan in dialoog, vermengen zich en smelten samen.

Een psychedelische reis die tot doel heeft de aandacht naar binnen te trekken en niet naar buiten. Eén die met de vinger wijst naar de subtiele marges van ons ego. Want juist in dat laatste wordt de wortel geboren van alles wat er uiteindelijk buiten zal gebeuren. Kleurscheuren die uitkomen in een ruimte waar alles oplost, misschien om plaats te maken voor een betere en meer verantwoorde toekomst.

Alessandro Casetti

With his colourful paintings, the Italian musician and artist Alessandro Casetti (Bagno di Romagna, 1981) metaphorically depicts all the emotional processes that take place inside and outside our own body, through the skin. A skin that, like a geographical map, tells the undiscovered latitudes of our most intimate and deep inner selves.
After graduating from the Istituto d'Arte in Sansepolcro, Arezzo, he went to the Art Academy of Florence, where he studied for a year.

He experimented with different painting techniques, which refined his skills and, through constant research, encouraged him to further explore the rich world of the figurative arts. Music goes hand in hand with art and represents a fossil fuel that constantly fuels his creativity.

To create his work, he uses industrial paint, mainly water-based and turpentine-based paint, which he applies to wood or canvas via gravity. By letting it dry on the carrier, the colors take on different shapes and textures, they thicken, crack and create the effect of crackle. This makes the work come to life. The effect is like having something infinitely big or infinitely small in front of you; a satellite image of a planet, the cracks in parched Earth, fossils of ancient lakes, or perhaps, at the other end of the spectrum, the slow progression of mold seen through a microscope. The macrocosm and the microcosm enter into dialogue, mix and merge.

A psychedelic journey that aims to draw attention inwards and not outwards. One that points the finger at the subtle margins of our ego. Because it is precisely in the latter that the root of everything that will eventually happen outside is born. Color cracks that come out in a space where everything dissolves, perhaps to make way for a better and more responsible future.